Gmina Darłowo | Sławno | Miasto Sławno | Postomino | Malechowo

Tekst:

RSS

Ulubione

Drukuj

Wymiary podatkowe i opłaty

Wysokość, terminy
płatności, przypomnienia.

Odwiedź ten dział >

Załatw swoją sprawę

Karty usług, interaktywny moduł podpowiedzi, wyszukiwarka.

Odwiedź ten dział >

1. NAZWA MIEJSCOWOŚCI : DOBIESŁAW

2. NAZWY DAWNE : PAPENHAGEN, ABTSHAGEN

3. PIERWSZA WZMIANKA :

4. HISTORIA - ZARYS :

Wieś kościelna (opacka) i chłopska o metryce średniowiecznej, założona w latach 70-tych XIII wieku przez bukowskich cystersów, wzmiankowana w źródłach jako "des Abtes Papenhagen up der Wyck". W połowie XV wieku wzniesiono we wsi kościół. Należały do niego, do 1580 roku Przystawy, i od tego samego roku Karnieszewice.
Po sekularyzacji majątku klasztornego, wieś została włączona, jak wszystkie wsie opackie, do domeny darłowskiej. Chłopi z Dobiesławia zobowiązani byli do służby na rzecz darłowskiego zamku i folwarku w Bukowie Morskim, a w późniejszych latach na folwarku w Boryszewie. W 1648 roku, zgodnie z lista podatkową, w Dobiesławiu mieszkało 17 chłopów, 1 półchłop, i 4 zagrodników. W okresie wojny trzydziestoletniej, w latach 1618 - 1648 wieś została splądrowana najpierw przez wojska cesarskie, następnie przez szwedzkie, pod dowództwem generała Banier i ponownie przez wojska cesarskie. W 1638 roku znacznie ucierpiał kościół i plebania. Zniszczono wszystkie okna i uczyniono wiele szkód, w tym zapewne i ołtarz główny, gdyż w 1645 roku wykonano do kościoła nowy ołtarz ze scena Ostatniej Wieczerzy w predelli i krzyżem w zwieńczeniu.
W XVIII wieku nastąpił znaczny rozwój wsi. W tym czasie znajdowało się tutaj 39 dymnych chat, dom wdów po pastorach, plebania. Mieszkał pastor, kościelny, 18 chłopów, podlegających prawnie wolnemu od służby pańszczyźnianej sołtysowi, 2 półchłopów, 13 zagrodników, jeden chałupnik, podleśniczy i owczarz. Kościół w Dobiesławiu, któremu podlegały również Wiekowice, był kościołem filialnym, należącym do kościoła w Karnieszewicach, do synodu darłowskiego.
W ciągu XIX wieku, po uwłaszczeniu chłopów, wieś znacznie się rozrosła. Powstawały nowe zagrody; zakładano je wzdłuż drogi w kierunku północnym. Przybyło również mieszkańców. I tak, w 1818 roku we wsi zamieszkiwało 436 osób, w 1864 - 685, w 1871 roku - 675 w 144 zagrodach, w 1895 roku - 645 w 141 zagrodach, w 1905 - 603 w 140 zagrodach, a w 1925 roku 590 w 129 zagrodach.
W latach 30-tych XX wieku we wsi mieszkało 519 osób w 135 zagrodach. Poza gospodarką rolną mieszkańcy wsi zajmowali się również rzemiosłem: był kowal, ślusarz, mechanik samochodowy, dwóch młynarzy, kilku murarzy, krawiec, szewc. Wszyscy rzemieślnicy posiadali większe bądź mniejsze gospodarstwa rolne. We wsi mieszkał też lekarz i weterynarz. Była się karczma i sklep. Istniał Związek Wojenny, Bractwo Strzeleckie, Towarzystwo Śpiewacze i kapela. Ponadto, zorganizowana była straż ochotnicza pożarna z własna remizą.

5. KRAJOBRAZ

Wieś położona w południowo zachodniej części gminy, pomiędzy Jeżycami (od wschodu) i Bielkowem (od zachodu), na południe od drogi Jeżyce - Bielkowo. Od południa graniczy bezpośrednio ze wsią Wiekowice. Zlokalizowana jest na płaskowyżu opadającym od północy w kierunku Wiekowic. Po stronie zachodniej, otaczające wieś pola ogranicza las. Po stronie wschodniej wieś otoczona polami uprawnymi. Środkowa i południowa część wsi urozmaicona jest krajobrazowo licznymi stawami - gliniankami, powstałymi w wyniku wybierania gliny na potrzeby budowlane. Podobny krajobraz wsi występuje w pobliskich Wiekowicach.

Użyteczne linki